Wadi Rum Desert

De Wadi Rum Desert verkennen met een 30 jaar oude Toyota Jeep

We starten de navigatie en cruisen richting de woestijn. Zoals afgesproken staat de broer van Madala (vriend van Nasser) ons al op te wachten. We moeten nog 6 km doorrijden naar Wadi Rum Village zegt hij, daar zal Mohammed op ons wachten. En jawel… Daar staat Mohammed, in mooie bedoeïenen kleding en een prachtige 30 jaar oude Toyota Jeep. “Helloooo, I’m your driver and guide for today”. We gooien de rugzakken en onszelf achterin de laadbak. Mohammed doet alles tegelijk, rijden, bellen, neus snuiten en een sigaret opsteken.

De plek van vertrek, Rum, is een kleine bedoeïenen nederzetting, waar de autochtone bevolking behoort tot de Huweitat, een stam die nog afstamt van de Nabateën. Het aantal tenten dat hier nog staat is minimaal. Bovendien vaak in de achtertuin van huisjes die in het kader van het Royal Villages programma van Koning Abdullah de 2e zijn gebouwd.

Mohammed

In een van die huisjes woont Mohammeds’ vader. Hij heeft nog 2 huisjes, voor elke vrouw een huis… De tocht door de Wadi Rum Desert is geweldig! Mohammed neemt overal de tijd zodat we het filmdecor goed tot ons kunnen nemen. We klimmen over rots bruggen en zandduinen en luisteren aandachtig naar zijn verhalen over vroeger. De lunch eten we in de schaduw van een rotswand op een gevlochten mat. Ik zet mijn pet op en voel me even een echte Clint Eastwood die tussen de filmopnames door een pauze neemt. Mohammed maakt een vuurtje met wat stenen en takjes en giet wat toeristenwater uit een fles in de theepot. Lekker bakkie! Verderop komt Attalah aanlopen, een goede vriend van Mohammed. Hij is ook chauffeur van en gids van een ander groepje mensen even verderop in de woestijn. We praten honderduit en al snel is er zomaar een uur om.

Wadi Rum Desert driver

Panne

We rijden nog een paar uur door de woestijn. Opeens zie ik een spoor vocht in het zand wat uit onze jeep lijkt te komen. Ik gebaar Mohammed even te stoppen. We moeten wat afstand nemen van de auto. Mohamed maakt de motorklep open en gooit een fles water over het koelsysteem. Hij neemt een stok en wat afstand, probeert de dop van het radiateur er af te porren. De dop ploft met enorme kracht de lucht in, even water bijvullen en klaar is Kees… Voorlopig want de radiateur lekt nog steeds! Om 18.00 uur komen we aan in het tentenkamp waar we die nacht verblijven. De jeep heeft het net gehaald.

Wlid

Daar staat Wlid ons op te wachten. Hij is onze kok en gastheer in het kamp. Er staan ongeveer 20 tentjes klaar. We zijn warempel niet de enige vandaag. We maken kennis met Denise en Philippe uit Zwitserland. Na een leuk gesprek besluiten we een heuvel te beklimmen om de zonsondergang te bekijken. Wauw, dat was prachtig… Bij de afdaling loopt Wlid ons tegemoet. “Are you hungry? Now!? Or after 5 hours when I’m done cooking?” De toon is gezet. Wlid is grappig, met zijn Engels-Arabisch accent maakt hij iedereen aan het lachen. Hij is een verdraaid goeie kok. We eten maqlubeh op z’n Wlids. Normaal zijn dat lagen van gebakken groenten, rijst en kip, maar Wlid serveert alles apart. Iedereen moet verplicht 3 x opscheppen. Een knotsgekke avond volgt. Wat hebben we gelachen. Het wordt een late, morgenvroeg worden we aan tafeltje 4 verwacht voor het ontbijt…

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *