Reismomentjes deel 2

Reismomentjes deel 2


Even geen structuur maar buiten de gebaande paden, op zoek naar een nieuw avontuur. Er is niets mooier dan reizen maar… Onderweg kan natuurlijk van alles gebeuren. Dit zijn onze reismomentjes deel 2. Vier opmerkelijke gebeurtenissen die wij niet snel zullen vergeten.
Over een lege check-in balie op Schiphol, een gespannen sfeer in Jamaica, een achtergebleven trouwjurk en hé onze spullen in de zee.

Reismomentjes deel 2 | Jamaica 2005 | What are you doing here?

De kustplaats Ocho Rios is een halte voor heel veel grote cruiseschepen. Overdag wordt het overspoeld door voornamelijk Amerikaanse toeristen en ’s avonds was het erg rustig. Dan zijn de restaurants vaak leeg en de enige leuke bar in de straat was om 23.00 uur al dicht. Het advies van een Nederlandse reisgids die al jaren op het eiland woont, is om ’s avonds in de buurt van het centrum te blijven. Maar een bar kan toch wel gevonden worden?

‘Are you looking for a bar?’, vraagt een man die naast ons komt lopen. Hij weet een leuke plek en zo lopen we van het ene obscure straatje het andere in. Het voelt niet goed. Zodra we bij de bar zijn vraagt de man die ons er heen heeft gebracht om geld. Aäron geeft hem toch een beetje voor de moeite maar hij blijft zeuren om meer. Wij houden voet bij stuk en stappen de bar in. De dame achter de bar kijkt verbaasd en vraagt wat we hier komen doen. Gezellig iets drinken antwoord Ilse, maar ze waarschuwt ons meteen: ‘It’s not safe around here!’ We drinken er (snel) eentje en dan gaan we met een onrustig gevoel naar buiten, terug naar het hotel.

Buiten staan overal kleine groepjes en het oogt nou niet bepaald gezellig. Nog een paar straten en dan zijn we weer in het centrale gedeelte met meer licht en meer volk! Beide een gouden plak op het onderdeel snelwandelen. Er is niks gebeurd maar ontspannen was het niet.

Mooi uitzicht in Ocho Rios

Jamaica 2005 | Gas op die lollie!

In al die jaren dat we reizen hebben we nog nooit te maken gehad met vermiste bagage of een gemiste vlucht. Zelfs vertraging van een vlucht hebben we nog nooit meegemaakt. Behalve die ene keer dat het echt goed uit kwam. Mijn ouders brengen ons naar Schiphol, we zijn ruim op tijd in Ysselsteyn dus drinken we nog een kop koffie.

Als we vertrekken staan we vanaf Arnhem (je gelooft het niet) tot bijna aan Schiphol in de file. Dit gaan we overduidelijk niet meer halen. Als de file net voor Amsterdam als sneeuw voor de zon verdwijnt blijft pap zich precies aan de snelheidslimiet houden. De twee reizigers op de achterbank koken!! Gas op die lollie! Als je een boete krijgt dan betalen wij die wel. De ratrace kan beginnen.

Snel afscheid nemen, rennen naar de incheckbalie. ‘Koffers voor Jamaica? Nou ik kan ze nog gauw op de band gooien maar dat zal toch echt te laat zijn want jullie hadden al moeten boarden!’ Door spurten naar de douane (gelukkig is het niet druk) en dan als een speer naar de gate. Al hijgend komen we bij de gate en zegt de juffrouw aan de balie op de meest relaxte manier die je bedenken kan: ‘Ow jongens, rustig maar, we hebben vandaag 3 kwartier vertraging. Gaat u nog even lekker zitten.’ 5 minuten later mogen we boarden. Jamaica!? Ja Maaaaan!!

Nine Miles, de geboorteplaats en laatste rustplek van Reggae legende Robert ‘Bob’ Marley

Porto 2011 | Hé onze spullen in de zee

Mijn verjaardag wordt dit jaar gevierd in Porto. Het is november en nog steeds 18 a 20 graden. Niks mooiers om op je verjaardag lekker naar het strand te gaan. Flesje Port mee en een dekentje om op te zitten. Hupsakee we zijn er klaar voor. Schoenen uit, voetjes in het zand en genieten van het uitzicht en het geluid van de zee. Ik hoor Aäron nog zeggen. Wow de zee is wild vandaag! En ja hoor, 1 grote vloedgolf beukt tegen de kade en al onze spullen worden opgeslokt. Wij als 2 dolle achter de spullen aan. De rugzak en 1 schoen van Aäron hebben we nog kunnen redden maar een laars en een schoen waren uit beeld verdwenen.

De andere schoen (incl. gsm) van Aäron is inmiddels aangespoeld maar mijn 2e laars is onvindbaar. De andere belande dus in de prullenbak. Op blote voeten (en stukjes bij Aäron op de rug) liepen we terug naar ons hotel. Ik ben dan ook nog eens zo’n muts die voor 5 dagen zo min mogelijk aan bagage mee wil sjouwen, dus aan 1 paar laarsjes heb ik toch genoeg?!? Nou ik kan je vertellen, met maatje 43 in je schoen op zoek gaan naar nieuwe schoenen in Porto waar de gemiddelde vrouw muito pequeno is, is een onmogelijke opdracht. Die dag vonden we helemaal niks in de stad, dus ‘s avonds ging ik maar met een dubbel paar sokken de straat op en doken we een restaurantje in wat niet al te ver lopen was. De dag daarna ben ik maar gaan kijken tussen de herenschoenen. In een tweedehands schoenenwinkel vonden vonden we een paar pimpelpaarse mannen All Stars in schuitje 43 uit 1991!

Lokale All Stars uit 1991!

Costa Rica 2016 | Dios mío! Your weddingdress señorita!

We verblijven 5 dagen in een prachtig huisje middenin de tropische tuin van El Mono Feliz. De Nederlandse eigenaren Anja en Otto zijn ook onze getuigen want we zullen gaan trouwen op Playa Ventanas! Ik ben heel blij met mijn bruidsjurk die ik 2 weken voor vertrek nog vond. De dag voor de bruiloft strijk ik de laatste vouwen er nog uit in het washok van Anja.

Na een prachtige bruiloft en 5 geweldige dagen bij El Mono Feliz is het dan toch tijd om te vertrekken naar onze volgende bestemming, San Gerardo de Dota. Vandaag pakken we de rugzak in en verlaten we de honeymoon crib. We nemen afscheid en als we richting de auto lopen komt de poetsvrouw Ivania aanrennen. Ze is helemaal buiten adem het arme kind. Ze kan ze nog net uitroepen ¡Dios mío! Your weddingdress señorita! Dat had ze nog nooit meegemaakt in haar hele carrière. Er blijven wel eens sokken liggen of een petje maar een trouwjurk!? Otto de eigenaar lacht zich een breuk, het past wel bij jullie zegt hij..

Trouwfoto’s met de zelfontspanner op Playa Tortuga



Klik hier voor reismomentjes deel 1.

8 antwoorden
    • Reisfreaks
      Reisfreaks zegt:

      Dankjewel PRietje 🙂 Leuk om weer eens herinneringen op te halen. Ik kan er ook nog wel een paar opschrijven uit Frankrijk 2009, met die piepbeestjes en de hoog opgetrokken broek..whoehahahaha

      Beantwoorden
    • Reisfreaks
      Reisfreaks zegt:

      Dankjewel Sandra. Jij zit nu lekker te chillen in Hong Kong. Jouw gestuurde foto’s zijn veelbelovend! Als je terug bent gaan we snel wandelen in het smalste stukje van Nederland en borrelen op het terras, gezellig!

      Beantwoorden
  1. Peter en José
    Peter en José zegt:

    Hé dochterlief, er is een schrijfster aan je verloren. Grappig verteld en grappig om te lezen. Volgende keer wel toestemming vragen aan pappie (snelheidslimiet).

    Beantwoorden
  2. Margreet Pruis
    Margreet Pruis zegt:

    Whahaha Ilse wat grappig allemaal! Nou ja in Jamaica was het even een beetje eng denk ik. Naar een afgelegen bar rond 12 uur in de nacht, hoe verzinnen jullie het hihi. Gelukkig goed afgelopen! Ik zou ook de zenuwen hebben! Die rit naar Schiphol zullen jullie ook niet snel vergeten! En whaha op sokken over straat. Je neemt nu vast en zeker een paar extra mee op reis. Meen je dat nou…je trouwjurk vergeten????

    Beantwoorden
    • Reisfreaks
      Reisfreaks zegt:

      Whoehahahahaa, ik was serieus mijn trouwjurk vergeten, erg he? Ik heb er weinig van geleerd Margreet, ik ben nog steeds een grote sloddervos en neem nog steeds 1 paar schoenen mee. (op korte trips dan, dat scheelt een hoop gesjouw en dit zal toch geen tweede keer gebeuren? ) Door die zenuwslopende autorit ben ik nog steeds bang om te laat op het vliegveld te komen dus we vertrekken maar gewoon heeeeel erg op tijd. Dat is beter voor mijn humeur 😉

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *