Frankrijk 2009 - III

Als we een stukje verder lopen zien we een kraampje met Hollandse stroopwafels. Het koppel achter de kraam is geëmigreerd naar Frankrijk. In de winter werken ze in het skigebied van Risoul en in de zomer klussen ze dus wat bij op de markt. Na ons bezoek aan de markt vertrekken we naar Fort Mont Dauphin. 's Nachts schittert het prachtig verlichte fort boven het dal. Het fort is zeker een bezoekje waard.
Het fort is tot ver na WOII gebruikt door het Franse leger. Nu ligt er binnen de muren een rustig dorpje met restaurants en winkeltjes van ambachtslieden en kunstenaars. Het uitzicht vanaf het fort op de Durance- en Guilkloof is adembenemend mooi. We eten ergens in het achtertuintje van een gezellig restaurant.
Piet en Rietje vertrekken vandaag naar St. Clement en Gros. Wij besluiten te gaan toeren met de auto. We hebben wederom prachtig weer. Onderweg stoppen we menig keer om de omgeving te fotograferen. Onze eerste bestemming is Saint Veran. Het dorp ligt op 2040 meter hoog. We parkeren de auto en slenteren door de kronkelstraatjes. In het hele dorp hangen foto’s op grote doeken waarop je kunt zien hoe het hier vroeger was. We drinken een kop koffie en rijden door naar de Col d’Izoard. Deze bergpas is bekend vanwege de wielren-etappes in de Ronde van Frankrijk. In 1960 en 1983 kwamen de wielrenners Favsto Coppi en Louison Bobet tijdens de klim ten val en overleden beide. Er staat nog een herdenkings-monument halverwege de bergpas. Het laatste stukje naar de top gelegen op 230 meter hoogte doen we te voet. Het uitzicht is grandioos!
We rijden door naar het plaatsje Aiguilles, waar we besluiten te eten. We krijgen een Franse menukaart en bestellen iets wat erg lekker klinkt, maar waarvan we niet weten wat het is. Het blijkt een ovenschotel te zijn met spek, aardappeltjes, crème fresh en Franse kaas. Heeeerlijk!
De volgende morgen staat Piet alweer vroeg op om brood te halen. Ik loop een stukje met Noah langs mijn inmiddels favoriete plekje “de Durance” Na het ontbijt rijden we via de Col de Vars door naar L’Argentiere op de grens met Italië. We lopen een stukje de Col de Larche op naar een gletsjer. Op de berg groeien heel veel kleine roze en gele bloemen.
Onze volgende stop is Barcelonnette. Een levendig stadje op de grens van de Alpen en de Haute Provence. Inmiddels is het broeierig warm geworden. Op het gezellige plein duiken we onder een grote parasol en lunchen we uitgebreid. Een stukje verderop kijken we naar een potje jeu de boules. De oudere Franse mannen maken het clichébeeld van het spel compleet. Gekleed in een katoenen broek en ook de Alpinopet ontbreekt niet. Het valt me op dat een enkeling een paar tanden mist als ze lachen. Ik vind het een leuk schouwspel en maak een paar foto’s. We spelen zelf ook iedere avond na het eten een potje jeu de boules op de camping.
Vandaag staat er een bergwandeling op ons programma. Via Ceillac en la Montagne du Cristillan langs le Bergerie du Bois Noir, naar ons eindpunt Lac de Clausis. Het zonnetje schijnt fel waardoor de relatief korte wandeling moeizaam gaat. We lopen langs en over oude gletsjers en langs diepe ravijnen. We zien een paar indrukwekkende watervallen. Noah’s staartje kwispelt onophoudelijk. Piet en ik hebben een kleine voorsprong op Aäron en Rietje. We lopen opeens door een wel heel ruig stukje en we beginnen te twijfelen. We hebben een afslag gemist. Als we terug lopen komen we Aaron en Rietje weer tegen en lopen samen naar het Lac de Clausis. Het meer is kraakhelder en Noah dartelt nog wat in het koude water. We zoeken een plekje in de schaduw van een grote rots. Rietje heeft voor koffie en broodjes gezorgd. Moe maar voldaan komen we terug op de camping. Wat een heerlijke dag!
Onze laatste dag breekt aan. Als ik de gordijntjes opensla regent het pijpenstelen. We ontbijten binnen in ons huisje. Als het weer een beetje opklaart gaan we met de auto naar Briançon.In de winter is dit een wintersportplaats. Ook in de zomer werkt de grote gondellift, die je brengt tot ver boven de boomgrens. Een mooi startpunt voor een wandeling door de bergen. Briançon heeft veel winkels en restaurants. De stad bestaat eigenlijk uit drie delen: de nieuwe stad beneden langs de weg, die is niet zo mooi, dan de vestingstad, een ommuurd en grotendeels intact gebleven vestingstadje en het fort, wat weer boven de vestingstad ligt.Briançon ligt op een strategisch punt aan het einde van een dal richting Italië. Ooit is het lange tijd belegerd geweest door de Italianen maar ze hebben de stad nooit in kunnen nemen en hebben de langdurige belegering uiteindelijk maar opgegeven.