 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
Rock Werchter en Frankrijk 2 juli t/m 18 juli 2009
Tijdens een mooie wandeling in Zuid Limburg praten we met onze ouders over de wereldreis die we gaan maken. 
Hoe het er op dat moment naar uitziet wordt ons huis voorlopig nog niet verkocht. Het woord “huizencrisis” vult bijna dagelijks de krant en het nieuws. We gaan niet op vakantie omdat we zoveel mogelijk willen sparen. Ineens zegt Rietje dat we altijd welkom zijn op “Camping du Lac” in de Franse Alpen. Er is plaats genoeg voor 4 personen in het huisje. Dat aanbod willen we natuurlijk niet afslaan! Piet en Rietje zullen samen met hondje “Noah” 2 weken eerder vertrekken dan ons. Wij gaan eerst 4 dagen naar Rock Werchter in België en zullen daarna met de auto naar de Franse Alpen rijden.
Aäron is vroeger al vaak naar “Camping du Lac” geweest met zijn ouders en zus Angélique. Thuis liggen heel wat foto’s van de kampeervakanties. Met buren en vrienden vertrok de hele groep inclusief caravan naar Frankrijk. Ik kan me voorstellen dat je weer graag terug wilt naar die plek waar je vroeger zo vaak bent geweest. Angélique heeft zelfs haar huidige man Nicolas leren kennen op diezelfde “Camping du Lac”.
Op donderdag 2 juli vertrekken we naar Rock Werchter. Richard (vriend van Aäron) komt met de trein uit Roermond en wij pikken hem op met de auto. Het feest kan beginnen. De 35e editie van dit muziekspektakel duurt 80 uur en telt 80.000 bezoekers per dag. Hoe relaxed België is merken we die 4 dagen. Een goede organisatie! Nergens grote wachtrijen, overal is met gemak een pintje of eten te scoren en bio- bakken in overvloed. ‘s Morgens worden we verplicht vroeg op te staan door de zon. Die broeit op ons tentje met ongeveer 30 graden. Hmmm…
Met een liter fles spa blauw en een washandje creëren we een douche en hebben we meteen water om tandjes te poetsen. Wat is kamperen toch fijn! Petje op tegen de zon en klaar is klara.
Als de 4 dagen om zijn kijken we terug op ons leukste festival ooit! 
Een paar persoonlijke hoogtepuntjes: Placebo, Eagles of Death Metal, Fleet Foxes, White Lies, Triggerfinger, Nine Inch Nails, Nick Cave and the bad Seeds en Grace Jones.
De laatste nacht slapen we slecht. We besluiten rond 4.30 uur om onze tent af te breken en naar huis te rijden. Daardoor zijn we een paar uurtjes eerder thuis dan gepland. Onze vuile was draait op volle toeren en wij duiken ’s middags het bed in. Vannacht vertrekken we naar Frankrijk.
Het is 2.30 .uur ‘s nachts.
Onze Citroën brengt ons in 11,5 uur rijden en 3 stops naar plaats van bestemming: Eygliers!
Onderweg is het al genieten. De omgeving wordt steeds mooier met mooie zonnebloemvelden en hooibalen langs de kant van de weg. Het laatste stuk door de bergen is echt fantastisch. We vertellen Piet en Rietje aan de telefoon dat we 3 uur achter ons werkelijke schema lopen. Doordat we 3 uur voorsprong hebben is de verrassing des te groter als we de camping oplopen. Zij jullie er al ??!!?? Noah is helemaal gek en stopt niet met kwispelen en springen.
Als we uitgerust zijn lopen we tot onderaan het fort van Mont Dauphin. Tijdens de kleine wandeling zien we enkele marmotjes. Daarna gaan we terug om een rondje over de camping te lopen en halen wat herinneringen op. De camping is helemaal niks veranderd in al die jaren. Fantastisch! We zien de eigenaar Jean-Luc en zijn vrouw Nadine en kletsen nog even bij. ’ s Avonds eten we een enorme pizza op het terras van ons huisje. We duiken lekker op tijd ons nest in.
We staan ook weer vroeg op. Het weer is heerlijk, de zon schijn en er waait een fris briesje. Ik laat Noah even uit langs rivier de Durance. Als ik terug kom heeft Piet al vers brood gehaald en ontbijten we gezellig.
Vandaag gaan we er op uit. We gaan naar het Lac d’ Embrun.
Eerst gaan we naar Chateauroux les Alpes, naar de Vague du Rabioux. Hier is een verval in het toch al wilde water van de Durance. Het is een hotspot voor de kayakkers en de rafters. We blijven hier even en maken foto’s van de spectaculaire watermomenten. We vervolgen onze weg tot in Savines le Lac, waar we de brug van de barrage oversteken. We zoeken naar de plek waar ooit het kruisje van Cyrus, het hondje van vroeger, heeft gestaan en we halen voor een moment wat droeve herinneringen op... We vinden de parkeerplaats, waar Aäron met de hele familie in 1991 bivakkeerden met de caravan en waar Cyrus ’s morgens op een onbewaakt moment naar de verkeersweg liep en werd overreden door een grote trekker met oplegger..
